De olie- en gasindustrie omvat de exploratie, ontwikkeling, productie, verwerking, transport en verkoop van ruwe olie, condensaat en aardgas. Het omvat upstream ondergrondse werkzaamheden, midstream pijpleidingen en verwerking, en downstream raffinage en distributie, en blijft een van de sectoren met de grootste kapitaalinvesteringen ter wereld, die een aanzienlijk deel van de mondiale primaire energie levert, evenals grondstoffen voor de petrochemie, meststoffen en kunststoffen.
Upstream projecten variëren van conventionele velden op het land en onconventionele schalieontwikkelingen tot offshore faciliteiten op het continentaal plat, in diep water en in ultradiep water. Ontwikkelingsconcepten omvatten vaste platforms, floating production storage and offloading-schepen, subsea tiebacks en gasinstallaties op het land, elk met een specifiek engineering- en inkoopprofiel voor boordiensten, putkoppen, onderzeese hardware, topside-modules, roterende apparatuur en pijpleidingen.
De afgelopen jaren is er sprake van kapitaaldiscipline, kwaliteitsverbetering van de portefeuille en een sterke focus op goedkope vaten. Diepzee-ontwikkelingen gaan door voor de kust van Brazilië, Guyana, West-Afrika en het oostelijke Middellandse Zeegebied, terwijl gasgerichte projecten in het Midden-Oosten en Noord-Amerika zijn uitgebreid om aan de groeiende LNG-vraag te voldoen. Brownfield-debottlenecking, tiebacks en infill-boringen zijn nu goed voor een groot deel van de nieuwe activiteiten, wat de voorkeur van producenten voor incrementele projecten met een snelle terugverdientijd weerspiegelt.

De projectuitvoering beweegt zich door exploratie en beoordeling, conceptselectie, FEED, een FID, gedetailleerd ontwerp, constructie, installatie, inbedrijfstelling en de eerste olie of gas. FEED-toekenningen en FID zijn de twee duidelijkste inkoopsignalen in de sector: FEED markeert het punt waarop engineering-aannemers en leveranciers van apparatuur met een lange levertijd worden ingeschakeld, en FID geeft de grote EPC- en subsea-pakketten vrij.
Inkoop wordt gedomineerd door pakketten met lange levertijden en technisch complexe onderdelen. Subsea trees, manifolds en umbilicals, hogedruk-risers, gascompressie- en behandelingsinstallaties, stroomopwekking en topside-modules vereisen allemaal vroege reservering van productieslots. Fabricagewerven, aannemers voor maritieme installatie, inspectiediensten en booraannemers concurreren om werk dat cyclisch is en zeer gevoelig voor verwachtingen over olie- en gasprijzen.
De geschiedenis van de industrie is er een van opeenvolgende technologische revoluties: de opkomst van OPEC en de schokken van de jaren 70, de opening van de Noordzee, het diepzeetijdperk in de Golf van Mexico en West-Afrika, en de schaliewereldrevolutie die de Verenigde Staten in de jaren 2010 veranderde in de grootste producent ter wereld. Elke golf heeft de contractmodellen hervormd, van volledig geïntegreerde projecten van nationale oliemaatschappijen tot slankere, gefaseerde ontwikkelingen en afspraken over productiedeling.
De toekomst is betwist. De langetermijnvooruitzichten voor de vraag variëren van plateau tot krimp, afhankelijk van het tempo van elektrificatie en beleidsondersteuning, maar gas wordt algemeen beschouwd als een transitiebrandstof en er wordt verder geïnvesteerd in LNG, afvang en opslag van koolstof, koolstofarme waterstof en emissiereductie bij bestaande activa. Het verminderen van affakkelen, methaanbeheer en elektrificatie van offshore-faciliteiten worden standaard, waardoor nieuwe inkoopcategorieën worden toegevoegd aan traditioneel olieveldwerk. Regelgevende rapportagevereisten en verwachtingen van kopers versterken die verschuiving.

Project Atlas volgt olie- en gasprojecten van exploratie en evaluatie tot FEED, FID, constructie en productie, waarbij aannemerstoekenningen, aanbestedingsactiviteiten en faseveranderingen voor elk project worden geregistreerd. Dat maakt het mogelijk om te volgen welke activa zich naar sanctionering bewegen en waar engineering-, fabricage- en boorpakketten zullen worden vrijgegeven.
Veldontwikkelingsplanning koppelt ondergrondse onzekerheid aan de scope aan de oppervlakte. Reservoirmodellering en beoordelingsboringen bepalen het productieprofiel, wat de faciliteitcapaciteit, pijpleidingdiameter, compressiebehoefte en het aantal ontwikkelingsputten aanstuurt. Omdat die beslissingen worden vastgelegd tijdens de conceptselectie en FEED, heeft de engineeringfase een onevenredige invloed op de totale geïnstalleerde kosten van een upstream-project.
Operationele emissies maken nu deel uit van het ontwerpconcept. Elektrificatie van offshore platforms vanaf het land of via windenergie, terugwinning van restwarmte, terugwinning van affakkelgas, dampterugwinningsunits en methaanlekdetectie worden steeds vaker in de scope opgenomen en creëren inkoopvraag in categorieën voor stroom, instrumentatie en besturing die traditionele olieveldleveranciers voorheen niet bedienden.
Verken Oil & Gas projecten
Blader door live projecten, aanbestedingen en inkoopactiviteiten in deze sector.
Projecten bekijken



